آرشیو خبرها
شارلاتانیسم به سبک پیکاسو، مگریت یا دمین هرست|لیلی گلستان: این کتاب پر است از سند و مدرک

محذورات برای معرفی این کتاب بسیار است… همین قدر بگویم که عجب اتفاق‌هایی دارد می‌افتد. بخوانیم: “شما تجارت تابلو می‌کنید و من از کار خودم زندگی می‌کنم، هر دوی ما خودمان این شغل را انتخاب کرده‌ایم. من هم مثل شما دلم می‌خواهد  زیاد بفروشم، اما نه هر چیزی را. واضح است که می‌توانم با تولید نوعی از نقاشی برای مردم پولدار که سلیقه ندارند، پول زیادی دربیاورم و شما هم می‌توانید پول بیشتری با فروش این آثار مزخرف به دست بیاورید… با حداکثر دقت به من بگویید چه چیزی در کارهای من بیشترین بخت فروخته شدن را دارد.” این بخشی بود از نامه رنه مگریت به الکساندر لولاس، فروشنده نیویورکی که می‌توانید در صفحه 141 کتابی که قرار است معرفی‌اش کنم بخوانید.

نقاشان بزرگ چطور آثارشان را فروختند؟ کتاب “نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند” با عنوان فرعی از “آلبرشت دورِر تا دمین هرست” اثر جودیت بن هامو- هوئه و برگردان لیلی گلستان، پاسخ مفصلی به این سوال می‌دهد. در این کتاب از نزدیک با ماجرای  13هنرمند و رابطه‌شان با پول آشنا می‌شویم. امکان ندارد بگذارم در همان بدو امر با عناوین ابواب این کتاب آشنا نشوید:

یک: دورر/ مردی که بلد بود آثارش را بفروشد

دو: کراناخ/ مردی که از سایه‌اش هم تندتر نقاشی می‌کرد

سه: ال گرکو/ فروشنده‌ی معبد

چهار: تیسین/ زیر باران طلایی دانائه

پنج: روبنس/ دیپلمات، تاجر و بالاخره نقاش

شش: رامبرانت/ پسر طلایی عصر طلایی

هفت: کانالتو/ سردار صادرات

هشت: شاردن/ مردی که دوست داشت خودش را تکرار کند

نه: گوستاو کوربه/ سلطان کسب و کارِ هنر

ده: کلود مونه/ در کسب و کار هرگز امپرسیونیسم وجود ندارد

یازده: ونسان ونگوک/ موفقیت برآمده از بداقبالی

دوازده: پیکاسو/ یک سکه زن واقعی

سیزده: مگریت/ وسواس کپی کردنِ… آثار خودش

نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند

بگذارید از زبان جودیت بن هامو- هوئه بشنویم. نویسنده این کتاب در پیش‌گفتار اثرش می‌نویسد: هر کدام از فصل‌های این کتاب، درست مانند همین پیش گفتار با جذبه‌ی یک حقیقت معاصر بررسی شده است. روندی که سعی دارد ایده‌ها را به صورتی دگرگون محقق کند. این ایده‌ها، نه متعلق به اندی وارهول‌اند، نه دمین هرست، نه جف کونز و نه تاکاشی موراکامی… که میل به پول درآوردن را در اندازه‌ای بس بزرگ به وجود آورده‌اند. روبنس و دیگرانی هم هستند که درس‌هایی برای آن‌ها دارند. آن‌ها هم با استادی تمام طلا ساختن را بلد بودند.

نویسنده ادامه می‌دهد: در واقع، این قضیه هنرمندان بسیاری را شامل می‌شود. به این معنا که اگر به تاریخ هنر نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که بسیار کسان بوده‌اند که استعداد کمتری داشته‌اند، اما توانسته‌اند پول بیشتری دربیاورند. بازا هنر در مورد کیفیت اثر داوری نمی‌کند.

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
مرتبط ها
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
پربیننده ها
چگونه عصاره الوئه ورا را برای صورت خود استفاده کنیم
روش رایج پخت کلم بروکلی، مواد مفید آن را از بین می‌برد!
آووکادو و صبحانه
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////