آرشیو گوناگون
وقتی که والدین خودشان را بخاطر کودک 'سرسخت'شان سرزنش می کنند
وقتی که والدین خودشان را بخاطر کودک ‘سرسخت’شان سرزنش می کنند

در ماه مارچ، ستونی نوشتم در این باب که چطور بررسی و برخورد با هر کودک با دیگری متفاوت است و در برخی موارد بسیار قضیه سخت می‌شود. آیا کودکان سرسخت نشان‌دهنده عملکرد غلط والدینشان هستند؟ چطور می‌توان فهمید که بعضی رفتارها از خوی چالش برانگیز نوزادان و کودکان فراتر و جدی‌تر هستند؟ و آیا والدین هنگامی که مساله خاص و اشتباهی وجود ندارد، دلیلی قطعی برای شکایت دارند؟

والدین بسیاری راجع‌به تفاوت‌های میان فرزندانشان نوشته‌اند، تفاوت‌ها و تناقض هایی مثل: آن فرزندم که راحت‌تر و دیگری که سرسخت تر بود; بعد از کودک خوشحال، آرام  و راضی‌ای که داشتم ( Olderandlesswise در اینجا نوشته که: من و همسرم بعد از داشتن اولین فرزندامان فکر می‌کردیم بهترین والدین دنیا هستیم.) فرزندی سرسخت نصیبمان شد که از پسش بر نمی‌آمدیم. ( قضیه برعکس شد و فهمیدیم که بدترین پدر و مادر هستیم!)

بسیاری از مردم می‌گویند که اولین فرزندشان خویی سرسخت داشت و به همین دلیل آخرین فرزندشان نیز بود و بسیاری که فرزند دومی با سرشتی چالش‌برانگیز دارند می‌گویند که اگر وی اولین فرزندشان بود هیچ‌گاه به داشتن دومی فکر نمی‌کردند.

همه می‌گویند که این داستان‌ها ارتباط مستقیمی با مسئولیت‌پذیری و نحوه برخورد والدین دارند، مثلا اگر کودکی بد می‌خوابد بخاطر کارهایی‌ست که والدینش انجام داده و یا نداده‌اند. و یا اگر پدر و مادری رفتاری متفاوت داشتند، نوزادشان جیغ نمی‌کشید. همه بخاطر داشتن کودک خوشحال و خوش خلقشان تشویق و برای فرزند بدخلشان ملامت می‌شوند. توسط هم خودتان و هم دیگران سرزنش می‌شوید.

بعضی مواقع متخصصین اطفال تشخیص درستی دارند و گاهی نیز والدین پس از خروج از مطب بیش از پیش خود را ملامت می کنند و هرچه بیشتر از واقعیات و استاندارها دور می شوند.

به عنوان یک پزشک متخصص اطفال باید شما را مطلع کنم که وظیفه‌تان به عنوان مادر و پدر، عشق ورزیدن به فرزندتان و تربیتش است. و این شامل حال همه کودکان است، نه فقط طفلی که با برنامه‌ریزی قبلی به زندگیتان آمده!

اولین فرزند خودم دوست نداشت در هیچ شرایطی زمین گذاشته شود. ما یکی از آن وسایلی را خریده بودیم که کودک را به خودمان ببندیم و در نتیجه در همه حال – در حال شستن ظرف‌ها و یا حین تایپ کردن – بغلمان بود، این کار او را خوشحال می کرد و وقتی که خوشحال بود دوست داشتنی‌ترین بود.

ما کتابی داشتیم که در آن عکس کودکی بود که روی زمین به پشت دراز کشیده و خندان بود. با خودم فکر می‌کردم که لابد به بچه داخل عکس ماده مخدر خورانده‌اند! یک دهه بعد، وقتی که فرزند دیگرم از روی زمین گذاشته شدن لذت می‌برد، در ذهنم از نویسنده و عکاس آن کتاب عذرخواهی کردم.

هیچ رابطه مستقیمی بین برخورد شما و رفتار فرزندتان وجود ندارد. با همکاری شما و فرزندانتان با یکدیگر باید راه حل موثر به‌دست بیاید. گاهی شما می‌توانید پیش قدم شوید و موفق عمل کنید; وظیفه متخصصین اطفال هم کمک به شما برای پیدا کردن راهکارهایی‌ست که در برخی موارد می‌توانند کمکتان کنند. از این موارد به تمرینات خوابیدن، شکستن عادت‌های بد و جایگزین کردنشان با عادات خوب و کمک به کودک برای فهمیدن راهی که خودشان را آرام کنند، می‌توان اشاره کرد. ولی شما تنها کارهای محدودی که در توانتان هست را می‌توانید انجام دهید و کودکانی هستند که از هیچ قاعده‌ای پیروی نمی‌کنند. یکی از دوستان متخصصم در تعریف این مورد می‌گوید:” مواردی هستند که هیچ‌گاه پیش‌بینی‌شان نکرده‌اید.”

همیشه این نگرانی وجود دارد که مشکل دیگری از جانب کودک وجود دارد. در شرایطی که کودک بیش از حد گریه می‌کند، بیشتر افراد همه چیز اعم از شرایط ناگوار تا آلرژی‌های غذایی و ریفلاکس معده‌ای مروی تا اوتیزم را در نظر می‌گیرند. اگر بخواهم کاملا واضح حرف بزنم باید بگویم که یک متخصص اطفال خبره به دنبال منبع اصلی کج خلقی کودک می‌گردد و اگر واقعا مشکل از جای دیگری باشد علت گریه کودک تحت عنوان ”کولیک نوزاد” قرار می‌گیرد. از سویی دیگر بسیاری از نوزادان واقعا از کولیک رنج می برند و والدین بیشتر هنگام رشد کودکان متوجه این موضوع می‌شوند. دکتر کرن هاپکینز، متخصص رفتارهای اکتسابی در دانشگاه یورک به من گفت: ” رایج‌ترین شکایاتی که از والدین می‌شنویم در این باره است که نمی‌توانند فردی را پیدا کنند که از فرزندشان نگهداری کند و یا تابحال سه بار پرستار عوض کرده‌اند، چرا که فرزند سرسختی دارند و نمی‌توانند کنترلش کنند.” آن دسته از کودکان نشانه‌های زودرسی از بیش‌فعال بودن و یا اختلال نافرمانی مقابله جویانه دارند که با اوتیزم متفاوت است.

هنگامی که والدین نمی‌توانند فرزندان را کنترل کنند و بسیار از این بابت ناراحت هستند و در زمین بازی تفاوت فاحشی بین فرزند خودشان و دیگران می‌بینند، باید از کمک مضاعف بهره ببرند.

تقریبا هر متخصصی که می شناسم با والدین وحشت‌زده‌ای سرو کار دارد که در مشکلات درمانی غرق شده‌اند و با پرستارانی درگیرند که در تضاد با عشق و مراقبت‌های مادرانه و پدرانه‌شان هستند. آن‌ها قدرتمندترین متخصصان هستند.

باید بدانیم که این والدین نباید حواسمان را پرت کنند و دیگر پدر و مادرها را مطلع نکنیم. خیلی مهم است که زحمات روزانه هرچقدر هم که خوشایند باشند، عادی نشوند چرا که نباید زحمات متداول و روزانه همه بانوان دنیا زیر سوال رود و از آنها چشم‌پوشی کرد.

برخی می‌گویند تا وقتی که فرزندی سرسخت نداشته باشید نباید از چیزی شکایت کنید. از برخی جهات این مورد درست است. ولی باید حواستان به شرایط خودتان باشد و از میزان انرژی و توجه‌تان آگاه باشید، چرا که عشق و اخلاق خوب شما را در دوران سخت بزرگ کردن فرزندتان یاری می‌کند و با وجود تمام مواردی که شما بخاطرشان سپاسگزار هستید، بعضی روزها واقعا سخت می‌گذرند.

پس والدین این را روزانه بخاطر داشته باشند که در هر شرایطی باید متعهد باشند. وقتی که شرایط مهیاست، باید از فرزندان بدون پیش‌بینی آینده و شکایت از بازگشت اخلاق بدشان، لذت برد. و باید پذیرفت که گاهی واقعا شرایط سخت می شود و در آخر اینکه همه این روزها می گذرند.

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
مرتبط ها
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
پربیننده ها
چگونه عصاره الوئه ورا را برای صورت خود استفاده کنیم
روش رایج پخت کلم بروکلی، مواد مفید آن را از بین می‌برد!
آووکادو و صبحانه
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////